Al een week is Alibbaba op kamers…. Hij wou op kamers – vond er een en is vertrokken. (we hebben wel geholpen om hem even goed 'in te stoppen'). Eigenlijk zag ik'm alleen maar als er gegeten moest worden – of als hij iets te snaaien wilde hebben. Dus wennen??? Nee – ik was al gewend. Het is gezond dat hij zijn eigen weg vindt (nou ja..gezond…ik vond hem laatst ziek in bed toen we nog wat spullen gingen brengen… há dat had hij thuis toch niet!) Ik hoop dat het is wat hij ervan verwacht.

Zou hij mijn gezeur zat zijn geweest???

Heel fijn hoor, die stickers, maar ze zijn niet weg te krijgen.

Gisteren verjaarde Boekenwurm.  Al dagen was ik op zoek naar een kadootje voor haar. Had ook al bij de kaartjes gestaan. En toen opeens vond ik het wel een heel raar woord: verjaren. Dan word je fijn wakker: ah kadootjes en aandacht speciaal voor mij. Maar als je dan in de Dikke Van Dalen kijkt, staat die blije gebeurtenis gelijk aan het niet meer in de gevangenis kunnen stoppen van misdadigers….Je kunt natuurlijk de klemtoon anders zetten, maar daar wordt het ook niet beter van. Vérjaren – verjáren… Als je dan in het engels gaat denken. Happy Birthday…is dat dan vorlijker??? Ooit een geboorte meegemaakt?? Is ook niet echt een blije gebeurtenis. De moeder – zwetend – de vader met wallen onder de ogen. De versgeborene die gelijk een keel opzet…. Dus ik heb maar even iets anders gezocht – iets waar je wél blij van wordt – het is wel half engels, omdat ik Happy nou eenmaal een grappig woord vind. Kun je ook vernederlandsen – mocht je iets hebben tegen al die verengelsing. Heppie….krijg je toch ook een lach van op je gezicht???

Mocht je binnenkort een jaartje ouder worden…dan wens ik je alvast:

Iq heb een heel fijn toetsenbordje. Hij typt echt héérlijq. Alleen hij heeft al een poosje quren. Eerst was het de spatiebalq die bleef hangen.Geen milimeter naar beneden te qrijgen. Dus iq dacht: gewoon wat qruimeltjes. niets aan de hand, gewoon even ondersteboven qeren en hop doet ut weer! (denq dat het qwastje het deed hoor die iq gebruiqte om alle zooi uit het toetsenbordje te halen.Iq typte weer als vanouds. Heerlijk! Maar toen qreeg iq problemen met een andere letter. Heel irritant. Je probeert dan die letter niet te gebruiqen. Maar dan weet je pas hoe vaaq je die nodig bent. Maar wie is ee

Deze week was Freule Fr̦bel aan het camperen met een vriendinnetje. Daar is ze gek gemaakt met geocaching. Helemaal over is ze. Dit is het helemaal. Het is soort schatzoeken maar dan met GPS. Over de hele wereld worden kleine schatkistjes ergens neergelegd. Met co̦rdinaten kun je deze vinden. Helamaal kaasje. Het hek is helemaal van de dam weggebroken. Vandaag hebben we een eenvoudig GPS-apparaatje gehaald. Jongedame is helemaal Happy. Volgende week is ze alleen Рen die week erna heeft Tante Tetter ook al geen tijd voor haar. Ik heb zo'n idee dat de Freule zich niet zal vervelen. (k had ook al gezegd dat ik wel met haar wil fietsen om verderop caches te zoeken Рh̩ dan kom ik ook nog eens op de fiets!)

 
bij haar heb ik een gokje gewaagd. En gewonnen. Ze heeft een schitterend armbandje voor me gemaakt in mijn lievelingskleur! Ik moet er nog even aan wennen, ik heb normaal nooit sieraden aan, maar deze is  zo mooi

ze zijn weer eens aan het prutsen met weblog – had na de laatste putsupdate al moeite met dingen vinden (heb mijn menu nog steeds niet kunnen vinden) Kan ik weer opnieuw beginnen… eens kijken of ik dit er wel op kan krijgen…. Heel erg bedankt Audrey voor het schitterende armbandje!

Elke maandag ga ik naar assen. Met de trein. Heerlijk ontspannen – boekje – muziek – sudokuutje en uitzicht. De laatste weken is dat uitzicht echt een genot. De klaprozen staan in grote getalen langs het spoor. Heuvels vol.

Zie me gaan. Ik ga als een speer. Vast wel dertig kilometer per uur! zon in de rug. ook een lekker briesje die me vooruit duwt. Het bochtenwerk neem ik als een proffessional (denk ik dan maar) Het gaat lékker! Op de achtergrond komt een riedeltje. Ik probeer op de maat de trappers rond te laten gaan, maar het riedeltje is nogal irritant. Erg irritant. Het duurt even voordat ik weet hoe het kwartje er uit ziet die ik moet laten vallen. Om te stoppen met zo'n grote snelheid duurt even. Dus het riedeltje van mijn telefoon is al stil als ik ook stil sta. stomme mobiel. Daarom neem ik het ding dus ook nooit mee als ik even lekker wil fietsen. óf de batterij is leeg, of ik heb niet eens us door dat het mijn mobiel is die daar roept. Zij heeft het nieuwste van het nieuwste. Denk dat dat voor mij niet nodig is. Met mijn mobiel kan ik bellen! én gebeld worden (dat ik ook opneem is niet vanzelfsprekend) tekstberichies kan ik ook maken. andere dingen ben ik toch niet nodig? Of wel?   

Af en toe loop ik nog op second life rond. (Tegenwoordig hou ik het meer bij boeken lezen – omdat er gewoon lekker veel boeken uitkomen) Maar daar loopt ook een koekenbakker rond. Die de lekkerste taarten verzint. Vorige week werd ik blij verrast met een super-choco-taart-de-luxe (Petra was er niet bij weg te slaan, als rasechte chocaholic) én een aarbeien-gedoe-taart. Maar mijn favoriet is toch onderstaand recept….Alleen maak ik’m met 3 eieren – dat was omdat ik de eerste keer maar 3 had – en de tweede keer met 5 toch te sompig werd. Zal later nog maar eens vragen of ik het recept wel mag delen…(hier groter)

ik ben niet zo’n zonaanbidster. Ik heb wel in de zon gelegen hoor dit weekeinde. Maar nog steeds denk ik dat de zuivelindustrie mijn tint (van mijn benen dan) als richtlijn voor zijn melk gebruikt (yoghurt mag ook, zonder de fruit) Maar vandaag! Dan leef ik helemaal op. Het is niet koud en het miezert een ietsiepietsie – de druppeltjes zijn eigenlijk al droog als ze op je armen komen. Dit weer kun je tenminste iets mee. Lag ik dit weekend te puffen op het ligbed (om toch mijn benen de kans te geven om iets te verkleuren), nu heb ik energie zat om lekker erop uit te trekken. Oh had ik maar een hond, dan zou ik uren wandelen.